Έργα και Ημέραι Γαβρόγλου" στην ελληνική δημόσια εκπαίδευση

Μολονότι τις προηγούμενες ημέρες στα ζητήματα του εσωτερικού πολιτικού γίγνεσθαι της χώρας κυριάρχησε η συζήτηση γύρω από τον "ψυχονοητικά" στρεβλό νόμο Κοντονή σχετικά με την αλλαγή φύλου στην ηλικία των 15 ετών (!), εμείς φωτίζουμε τα πεπραγμένα της κυβέρνησης στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. 

Η νέα εκπαιδευτική χρονιά που άρχισε στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης βρίσκει τους φοιτητές όχι μόνο να κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς βιβλία αλλά και να έχουν χάσει -για όσους δεν το γνωρίζουν- την δυνατότητα να έχουν φοιτητικά βιβλιάρια υγείας και ιατρική περίθαλψη στο εκπαιδευτικό τους ίδρυμα. 

Πλέον, οι γιατροί και οι υγειονομικές υπηρεσίες στα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχουν απλά ....συμβουλευτικό ρόλο (!). Οι ασθενείς φοιτητές, βάσει του πολυνομοσχεδίου που έφερε ο Γαβρόγλου στην βουλή τον περασμένο χειμώνα, μπορούν μόνο να προσέρχονται στα νοσοκομεία, δίχως να έχουν ή να δικαιούνται βιβλιάριο υγείας, ως άνεργοι (Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, 15 Φεβρουαρίου, τεύχος πρώτοι, αριθμός φύλλου 17. νόμος υπ. αριθμ.4452, άρθρο 31).

"Έργα και ημέραι" της Αριστεράς (που κατά τα άλλα συνδέεται στενά με την ιστορία του φοιτητικού κινήματος) στον καιρό των μνημονίων της Ε.Ε.


Σχόλια

 Ο Ανώνυμος είπε...
Συριζα=νεοφιλελευθερισμος

Epic fantasy
 Ο Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Αναμφίβολα, η πολιτική συνθήκη της εποχής μας τους έχει κάνει όπως ακριβώς γράφεις, φίλε Έπικ.
Ωστόσο, βαθιά μέσα τους, εκείνο που ζηλεύουν, εκείνο που λαχταρούν, αποτυπώνεται εναργώς στο βίντεο που οδηγεί ο παρακάτω σύνδεσμος
https://www.youtube.com/watch?v=oJ9G9PmIJ7k

Εκδήλωση για τον Ίων Δραγούμη στο Polis Art Café

                                                       του Στέφανου Linassos

Την Κυριακή 1η Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε η πολυαναμενόμενη εκδήλωση για τη ζωή και το έργο του σημαντικού συγγραφέα και πολιτικού στοχαστή  Ίων Δραγούμη. Ο Δραγούμης ως λογοτέχνης είχε περισσότερες ρεαλιστικές επιρροές, χωρίς όμως να απουσιάζουν από την βιβλιογραφία του χωρία με αυθεντικό φαντασιακό περιεχόμενο. Ωστόσο, για εμάς στην Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ, αποτελεί επίκεντρο του ενδιαφέροντος όχι μόνο για την σημαντική λογοτεχνική του παρακαταθήκη αλλά και για την πολιτική του θεωρία.  


Ο Δραγούμης αποτέλεσε τον σημαντικότερο εκφραστή του ελληνικού πολιτικού Ρομαντισμού. Μολονότι ανέπτυξε τις προσεγγίσεις του κατά την εποχή που ο ελληνικός Ρομαντισμός είχε υποχωρήσει από το πνευματικό στερέωμα, ο Δραγούμης διατήρησε ζωντανές και ανανέωσε τις θέσεις του εθνικιστικού Ρομαντισμού στις αρχές του 20ου αιώνα. Ασφαλώς θα πρέπει να σημειωθεί ότι μπορεί οι θεωρητικές απαρχές των περισσότερων προσεγγίσεων του Δραγούμη να ανιχνεύονται στο εθνικιστικό πλαίσιο του Ρομαντισμού, ωστόσο ο Έλληνας στοχαστής κατά την διάρκεια της ζωής του κατάφερε να διαλεχθεί με ολόκληρο το φάσμα της ρομαντικής πολιτικής θεωρίας και να ψηλαφίσει μέχρι και τις παρυφές του ρομαντικού παραδοσιοκρατικού αναρχισμού.

Η εκδήλωση για τον Δραγούμη έλαβε χώρα στο Polis Art Café, (έναν χώρο γνωστό στα μέλη της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ από παλαιότερες συναντήσεις) και περιελάμβανε ομιλίες, προβολές ντοκιμαντέρ και συναυλία. Η προσέλευση του κόσμου ξεπέρασε κάθε προσδοκία, καθώς από τις τέσσερις το μεσημέρι μέχρι και τις έντεκα το βράδυ οι παρευρισκόμενοι στο Polis Art Café ξεπέρασαν τον αριθμό των τριακοσίων ατόμων.


Η εκδήλωση ξεκίνησε το μεσημέρι με ομιλίες του υπευθύνου εκδηλώσεων του Polis Art Café Βασίλη Χατζηιακώβου, του δημοσιογράφου Παναγιώτη Λιάκου, του εκδότη Γιάννη Γιαννάκενα, του δημοσιογράφου Γιάννη Παναγιωτακόπουλου και του Πολύδωρου Δάκογλου. Οι συγκεκριμένες ομιλίες είχαν ως θέμα τη ζωή και την δράση του αείμνηστου Γιάννη Σχοινά, του εκδότη που κυκλοφόρησε τα άπαντα του Ίωνα Δραγούμη. Αναμφίβολα, επρόκειτο για έναν φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο του βιβλίου, που σε όλα τα χρόνια της ζωής του αγωνίστηκε υπερασπιζόμενος τα εθνικά ιδεώδη.


Ακολούθησε η προβολή ντοκιμαντέρ και έπειτα μίλησαν η συγγραφέας Ελίνα Μαστέλου, ο δοκιμιογράφος Νίκος Καρράς και ο εκπρόσωπος του κύκλου Ιδεάπολις Παναγιώτης Λουκάς, εστιάζοντας σε πρόσωπα του «δραγουμικού κύκλου» όπως ο Περικλής Γιαννόπουλος, ο Παύλος Μελάς και ο Αθανάσιος Σουλιώτης-Νικολαϊδης. Με το πέρας των ομιλών είχαμε την συνέχεια προβολής ντοκιμαντέρ.


Έπειτα τον λόγο πήραν ο πολιτικός επιστήμονας Ιωάννης Λάμπρου και ο αρθογράφος του περιοδικού «Ενδοχώρα» Γιάννης Κουριανίδης. 


Τις ομιλίες έκλεισαν ο επικεφαλής της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ Σταμάτης Μαμούτος, ένας ακόμη εκπρόσωπος του κύκλου Ιδεάπολις και ο αρθρογράφος της εφημερίδας «Ρήξη» Νίκος Ντάσιος. Ο κύριος Ντάσιος αναφέρθηκε στις κοινοτιστικές προσεγγίσεις του Δραγούμη και στην προοπτική των σύγχρονων κοινοτιστικών κινημάτων. 

Ο Σταμάτης έκανε μια περιεκτική αναδρομή στην ιστορία των πολιτικών ιδεών και στο πώς τα κινήματα του Ρομαντισμού και του Διαφωτισμού διαμόρφωσαν τη νεότερη πολιτική σκέψη. Έχοντας βαθιά γνώση του θέματος, ο Σταμάτης στάθηκε αρχικά στην διάκριση της χρήσης του όρου εθνικισμός «ως αίσθηση του ανήκειν» από την μια και ως πολιτική θεωρία από την άλλη. Στη συνέχεια εξήγησε πως ο εθνικισμός ως πολιτική θεωρία ξεπήδησε μέσα από την πολιτική σκέψη του ρομαντικού κινήματος κατά τον 18ο αιώνα. Έπειτα σκιαγράφησε την ιστορικά διαχρονική αντιπαράθεση ανάμεσα στον φιλελευθερισμό του Διαφωτισμού και στον ρομαντικό εθνικισμό, για να περάσει στον ελληνικό 19ο αιώνα και στην εποχή του ελληνικού Ρομαντισμού (1850-1880). Όπως πολύ χαρακτηριστικά επισήμανε ο Σταμάτης στα πλαίσια του ελληνικού Ρομαντισμού γεννήθηκε το πολιτικό αίτημα της Μεγάλης Ιδέας, που προϋπέθετε την ενότητα των Ελλήνων στον χρόνο (απόγονοι των αρχαίων και των μεσαιωνικών Ελλήνων) και στον χώρο (ένωση της ελληνικής φυλής σε ένα κράτος δυο ηπείρων και πέντε θαλασσών), καθώς επίσης και οι όροι «ελληνοχριστιανικός», «ανθέλληνας» και «ανθελληνικός». Στη συνέχεια εξήγησε γιατί ο Δραγούμης,  ο Περικλής Γιαννόπουλος, ο Κωστής Παλαμάς κι άλλοι στοχαστές, διατήρησαν ζωντανές τις πολιτικές ιδέες του ρομαντικού εθνικισμού σε μια εποχή που το ευρύτερο ρομαντικό κίνημα είχε υποχωρήσει στα λογοτεχνικά και τα καλλιτεχνικά δρώμενα.

                                                                                             
Κυρίως, όμως, έχει σημασία το γεγονός ότι ο Σταμάτης έκλεισε την ομιλία του στεκόμενος σε ένα απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πηγή Ζωής» του δοκιμίου Ελληνικός Πολιτισμός. Πρόκειται για το απόσπασμα στο οποίο ο Δραγούμης, σε μια από τις κορυφαίες στιγμές του έργου του, περιέγραψε την ιδεολογική διαδρομή κάποιων διανοητών και πολιτευτών από την στείρα αρχική τους κλασικιστική αρχαιομανία στον δυτικό φιλελευθερισμό. Ο Σταμάτης σημείωσε ότι ο Ίωνας είχε ήδη από την δεκαετία του 1910 «φωτογραφήσει» με ακρίβεια τις ιδεολογικές διακλαδώσεις, οι οποίες ξεκινώντας από έναν φαύλο και αρχαιόπληκτο «υπερπατριωτισμό», τροφοδοτήθηκαν στις στοές των πνευματικών εργαστηρίων του δυτικού Διαφωτισμού για να καταλήξουν στον δεξιό φιλελευθερισμό. Όπως εύστοχα σημείωσε ο Σταμάτης, ο Δραγούμης αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα στοχαστή που πρόκρινε έναν αυθεντικά ρομαντικό κοινωνικό εθνικισμό, ο οποίος ήταν εντελώς διαφορετικός από την αστική ακροδεξιά που πολλές φορές οικειοποιείται ή διαλέγεται ψευδώς με τον όρο (του εθνικισμού) στις μέρες μας.

Στη συνέχεια ακολούθησαν οι βραβεύσεις του ψηφιακού καλλιτέχνη Κώστα Νικέλλη από τον Σταμάτη Μαμούτο και του συγκροτήματος ΣΑΟΣ από τον Παναγιώτη Λιάκο. Ο Κώστας Νικέλλης ως ζωγράφος δημιουργεί έργα που αφορούν την ελληνική αρχαιότητα, τον ελληνικό μεσαίωνα και τις νεότερες δημοτικές παραδόσεις.


Στο τέλος, η βραδιά έκλεισε με την ζωντανή εμφάνιση των ΣΑΟΣ. Οι ΣΑΟΣ αποτελούν ένα σχήμα που παίζει σε ένα μουσικό ύφος το οποίο μπολιάζει επιρροές από την ελληνική παραδοσιακή μουσική, την κλασική μουσική και το νεότερο ελληνικό τραγούδι. Οι στίχοι τους είναι βασισμένοι εξολοκλήρου σε θέματα της ελληνικής παράδοσης και μυθολογίας και το συναίσθημα που αποπνέει ο ήχος τους είναι βαθύ και μαγευτικό.


Συμπερασματικά η εκδήλωση ήταν κάτι παραπάνω από επιτυχημένη, μολονότι ο φόβος της βροχής έκανε τον υπεύθυνο τον εκδόσεων Πελασγός Γιάννη Γιαννάκενα να μην εκθέσει στο αίθριο του χώρου το πλούσιο φωτογραφικό αρχείο που διαθέτει με θέμα τον Ίωνα Δραγούμη. Εμείς απ’ την μεριά μας ευχόμαστε οι διοργανωτές να πραγματοποιήσουν και νέες τέτοιες εκδηλώσεις, τις οποίες το αναγνωστικό κοινό των Αθηνών έχει τόση ανάγκη και τους ευχαριστούμε θερμά για το τραπεζάκι που μας παραχώρησαν προκειμένου να προβάλει η λέσχη μας τα έντυπά της.




Παρακολουθήστε τα video της ομιλίας του Σταμάτη (Γιορτή του Ίωνος-ενότητα 3, λεπτά 39:15 έως 1:05:04) και της βράβευσης του Κώστα Νικέλλη (Γιορτή Ίωνος 2017-Βραβεύσεις Συναυλία)



Ο Σταμάτης Μαμούτος φιλοξενεί στην ραδιοφωνική εκπομπή της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ τον συγγραφέα Σπύρο Δημητρίου και μιλούν για το ΕΝΩΤΙΚΟ κίνημα της Κύπρου



Ο Σταμάτης φιλοξενεί τον Κύπριο συγγραφέα Σπύρο Δημητρίου, με τον οποίο συζητούν για την ιστορία του κινήματος των Κυπρίων, που στόχο είχε την ΈΝΩΣΗ με την μητέρα Ελλάδα

Stranger Things


                                                         από τον Flammentrupp

Η τηλεοπτική σειρά Stranger Things έκανε πρεμιέρα στις 15 Ιουλίου 2016 στο συνδρομητικό κανάλι Netflix. Το σενάριο και η σκηνοθεσία ανήκουν στους αδελφούς Duffer, οι οποίοι αποτελούν νέο αίμα στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας, του μυστηρίου και του τρόμου στους τομείς του σεναρίου, της σκηνοθεσίας και της παραγωγής. Τα αδέλφια συστήθηκαν στο κοινό το 2015 με την ταινία τρόμου Hidden, ενώ ακολούθησε η τηλεοπτική σειρά φαντασίας και τρόμου Wayward Pines, μόνο ως σεναριογράφοι, βασισμένη στην ομώνυμη τριλογία του αμερικανού συγγραφέα Blake Crouch.



                                                 ΥΠΟΘΕΣΗ του Stranger Things
Στις 6 Νοεμβρίου 1983, στην φανταστική πόλη Hawkins της πολιτείας Indiana, τέσσερα δωδεκάχρονα αγόρια, παίζουν επιτραπέζιο παιχνίδι τύπου Dungeons and Dragons στο σπίτι του ενός. Αφού βραδιάσει, ξεκινούν οι τρεις την επιστροφή στις οικίες τους με τα ποδήλατά τους. Όταν χωρίζει ο κοινός δρόμος τους, το αγόρι με το όνομα Will Byers εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Έκτοτε, ξεκινούν δύο διαφορετικές προσπάθειες ανεύρεσης του μικρού, μία από τους φίλους του και μία από την μητέρα και τον αδελφό του σε συνεργασία με τον τοπικό σερίφη. Στην πορεία, οι φίλοι του βρίσκουν στο δάσος της περιοχής μόνο του ένα περίεργο, ψυχοκινητικό κορίτσι (έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει ένα φυσικό σύστημα -άνθρωπο, ζώο, κατάσταση- χωρίς να έρχεται σε άμεση/φυσική επαφή μαζί του) το οποίο ισχυρίζεται πως γνωρίζει το που βρίσκεται ο χαμένος Will. Σιγά-σιγά ανακαλύπτουν όλοι την -εκτός καθημερινής πραγματικότητας- αλήθεια, ενώ στο κατόπι τους βρίσκεται και μία κυβερνητική υπηρεσία, υπεύθυνη για τα πειράματα που οδήγησαν στην τωρινή κατάσταση, η οποία προσπαθεί να σκεπάσει τα γεγονότα και να κλείσει στόματα.     

                                                                ΗΘΟΠΟΙΟΙ
Οι βασικοί πρωταγωνιστές της σειράς είναι οι τέσσερις έφηβοι. Οι τρεις φίλοι του χαμένου αγοριού, Finn Wolfhard (με εμφανίσεις στις σειρές φαντασίας The 100 και Supernatural και ρόλο στην επερχόμενη ταινία It βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Stephen King), Gaten Matarazzo(με συμμετοχή σε θεατρικές παραστάσεις στο Broadway), Caleb McLaughlin (επίσης, συμμετοχή σε θεατρικές παραστάσεις στο Broadway και σε τηλεοπτικές σειρές) αλλά την παράσταση κλέβει η Millie Bobby Brown που ενσαρκώνει την Eleven (El), το ψυχοκινητικό κορίτσι. Έχει συμμετάσχει σε επεισόδια τηλεοπτικών σειρών όπως οι NCISIntrudersGreys Anatomy κ.α., θεωρείται η καλύτερη της (πολύ νεαρής) γενιάς της κι έχει ήδη προταθεί για βραβείο καλύτερης ερμηνείας για τη συμμετοχή της στη σειρά.


Μαζί με τους μικρούς, συμπρωταγωνιστούν και τρεις γνωστοί ηθοποιοί. Η Winona Ryder (Σκαθαροζούμης, Ψαλιδοχέρης, Δράκουλας, Άλιεν η αναγέννηση κ.α.) υποδύεται την μητέρα του χαμένου αγοριού, ο David Harbour (Brokeback Mountain, Ο πόλεμος των κόσμων, πολλά επεισόδια σε τηλεοπτικές σειρές κ.α.) που υποδύεται τον σερίφη και ο Matthew Modine (Full Metal JacketBirdy, κ.α.) που υποδύεται τον επικεφαλής της μυστικής υπηρεσίας που προσπαθεί να κρύψει τα πραγματικά γεγονότα. 

                                                        ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΨΗ
Αν και ο τρόμος (horror) δεν είναι στις προτιμήσεις μου, η σειρά μου άρεσε. Ο βασικός λόγος γι αυτό, είναι το γεγονός πως αποτελεί ωδή στην αγαπημένη δεκαετία του ‘80. Οτιδήποτε έζησα ή μου έκανε εντύπωση (για όλους όσους ζήσαμε τα 80s) βρίσκεται εκεί. Το κούρεμα, το ντύσιμο και γενικώς όλο το στήσιμο των πρωταγωνιστών. Πραγματικά, νιώθεις πως τα πρόσωπα αυτά τα είχες ξαναδεί στη γειτονιά σου τότε. Τα ποδήλατα των έφηβων αγοριών, ίδια με αυτά που κάναμε βόλτες στις γειτονιές. Οι τηλεφωνικές συσκευές και τα walkie-talkie. Το επιτραπέζιο παιχνίδι. Οι ηλεκτρικές συσκευές και η επίπλωση. Τα αυτοκίνητα (αν και αυτά τα βλέπαμε, κυρίως, στις αμερικανικές ταινίες της εποχής). Και μιας και έγραψα για ταινίες, να αναφέρω πως οι αδελφοί Duffer αποτίουν φόρο τιμής στο Χόλιγουντ του ‘80. Το ίδιο το σενάριο θυμίζει τα βιβλία του Stephen King που έγιναν και ταινίες (CarrieChristineMaximum Overdrive κ.α.). Η εφηβική παρέα και τα μυστικά της θυμίζει την αντίστοιχη του «Ε.Τ. ο εξωγήινος» και η όλη περιπέτειά τους τα «Goonies» ή ακόμα και το «Stand By Me». Οι δευτερεύουσες ιστορίες του σεναρίου περιλαμβάνουν κι εφηβικές διαπροσωπικές σχέσεις που αντανακλούν ταινίες τύπου «The Breakfast Club». Γενικώς, άνθρωποι που έβαλαν την υπογραφή τους στην κινηματογραφική αισθητική της δεκαετίας του ’80 Robert ZemeckisJohn Carpenter, κλπ έχουν την τιμητική τους.   


Τα οκτώ επεισόδια του πρώτου κύκλου μοιάζουν σαν να έχουν γυριστεί εκείνη τη δεκαετία. Μπορεί να φαίνονται λίγα για τα δεδομένα που έχουμε συνηθίσει, αλλά γι αυτόν ακριβώς το λόγο η σειρά δεν κάνει κοιλιά και παρακολουθείται άνετα ως μία κινηματογραφική ταινία μεγάλης διάρκειας.

Ιδιαίτερες στιγμές για εμάς τους νέο-ρομαντικούς είναι εκείνες στην αρχή της σειράς όπου ο Will Byers κάνει αναφορά σε τεύχος του κόμικX-Men όπου πρωτοεμφανίζεται η Dark Phoenix (προϊδεάζοντας -τρόπον τινά- τον τηλεθεατή για τα «φανταστικά» γεγονότα που ακολουθούν), καθώς και το σημείο όπου αναφέρει πως ο μυστικός κωδικός για την κρυψώνα του στο δάσος είναι Radagast (Radagast the Brown, ένας από τους μάγους της Μέσης Γης).

Επίσης, ιδιαίτερη είναι και η μουσική. Στους τίτλους έναρξης υπάρχει ένα ορχηστρικό κομμάτι βασισμένο σε συνθεσάιζερ (γενικά, είναι διάχυτη η ατμόσφαιρα των Tangerine Dream) βγαλμένο θαρρείς από χρονοκάψουλα που έφτασε σε εμάς από εκείνη την εποχή (μαζί με τον τίτλο της σειράς που φαίνεται φτιαγμένος από λάμπες νέον, πραγματικά προκαλεί ρίγη συγκίνησης). Δεν υπάρχει κάτι από το χώρο του μεταλλικού ήχου, ωστόσο κάτι σαν «ρόλο» στη σειρά, παίζει το γνωστό τραγούδι Should I Stay Or Should I Go των Clash, ενώ ακούγονται κάποιες στιγμές και 2-3 τραγούδια του ευρύτερου rock ήχου, όπως το White Rabbit των Jefferson AirplaneH μουσική αφορά κυρίως την popπλευρά των ‘80s.    


Η σωστή επιλογή ηθοποιών και η υποκριτική τους απόδοση δίνουν τη δυνατότητα στον θεατή να συνδεθεί με τους χαρακτήρες από την πρώτη στιγμή και να ζήσει μια συνεχή εναλλαγή συναισθημάτων τόσο για την τύχη του αγνοούμενου αγοριού και την κατάληξη των προσπαθειών ανεύρεσης του, όσο και για την προέλευση του πλάσματος που στοιχειώνει την περιοχή κι ευθύνεται για τις απαγωγές. Στην κορυφή των ερμηνειών θα τοποθετούσα τη Winona Ryder. Η απόδοσή της ως μητέρα του χαμένου παιδιού, με κατεστραμμένη οικογενειακή και κοινωνική ζωή, και οι ψυχωμένες προσπάθειες για την ανεύρεση του όταν όλοι το θεωρούν νεκρό, είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετική. Οι δευτερεύουσες ιστορίες και τα flashbacks στο παρελθόν των χαρακτήρων δένουν άψογα με τη βασική ιστορία, προσθέτοντας την τελευταία πινελιά στον καμβά της σειράς. 

Αναζητώντας πληροφορίες στο διαδίκτυο σχετικά με τη δεύτερη σεζόν, είδα πως δεν υπάρχουν ακριβείς ημερομηνίες για την έναρξή της. Ο κύκλος θα περιλαμβάνει εννιά επεισόδια των οποίων οι τίτλοι έχουν δοθεί στη δημοσιότητα (με την επισήμανση πως ενδέχεται να τροποποιηθούν), ενώ οι  δημιουργοί αναφέρουν πως τα συμβάντα λαμβάνουν χώρα ένα χρόνο μετά τα γεγονότα της πρώτης σεζόν και αφορούν μια «συνολικότερη εικόνα» της εξαφάνισης του Will, καθώς αυτός και οι υπόλοιποι κάτοικοι της κωμόπολης Hawkins που επηρεάστηκαν από αυτήν προσπαθούν να επιστρέψουν στην καθημερινότητα.


 Η δεκαετία του 1980 είναι η τελευταία εποχή πριν η μεταμοντέρνα τεχνολογία εισχωρήσει στις ζωές μας και τις αλλάξει ριζικά, σε κάθε έκφανση. Η τελευταία ρομαντική περίοδος που έπρεπε π.χ. να βγεις έξω και να αγοράσεις τη μουσική για να την απολαύσεις (και -ιδανικά- να πας στο δισκάδικο με το ποδήλατο), ή να «κοπιάσεις» για να βρεις το αγαπημένο σημείο ενός τραγουδιού ή μιας ταινίας ψάχνοντας με τη βελόνα του πικάπ ή το rewind/fastforward του κασετοφώνου ή του βίντεο, και φυσικά να κοπιάσεις για να βρεις οποιαδήποτε πληροφορία ή να έχεις άμεση επικοινωνία, απόντων του διαδικτύου και της κινητής τηλεφωνίας. Η γενιά εκείνη, στα εφηβικά της βήματα ή λίγο μεγαλύτερη, βγήκε έξω, έπαιξε επιτραπέζια, λέρωσε ρούχα, έγδαρε αγκώνες και γόνατα. Το Stranger Things είναι εκεί για να μας κάνει να νοσταλγήσουμε τη χαμένη αθωότητα, αλλά και για να αποδώσει σωστά ένα κομμάτι του κλίματος της εποχής σε όσους δεν την πρόλαβαν. Δείτε το. 

Σχόλια:
Ανώνυμος Ο Ανώνυμος είπε...
Τέλειο άρθρο Σταμάτη!
Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου, 2017
 
Ανώνυμος Ο Σταμάτης Μαμούτος είπε...
Ανώνυμε, το άρθρο δεν είναι δικό μου.
Ξαναδιάβασε τον τίτλο και θα δεις ότι έχει γραφτεί απ' τον Βασίλη.
Όπως και να έχει, πάντως, ευχαριστούμε για το θετικό σχόλιο.
Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου, 2017
 
Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Απο τα αγαπημενα μου εργα το strange thing

Epic fantasy
Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου, 2017
 
Ανώνυμος Ο/Η Skeleton είπε...
Αληθεύει ότι θα κλείσει το blog του ο Sun knight;
Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου, 2017
 
Blogger Ο Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας είπε...
Skeleton, έχει απαντήσει ο ίδιος σε αυτό το ερώτημα.
Διάβασε προσεκτικά το τελευταίο άρθρο που ανάρτησε και θα το διαπιστώσεις.
Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου, 2017
 

Κυκλοφορεί το νέο τεύχος του περιοδικού «Άγρια Δύση»

              
Η θρυλική τετράδα του νόμου, που ξεπήδησε μέσα από τα ελληνικά, θρυλικά pulp περιοδικά "Μικρός Σερίφης" και "Μικρός Κάου-Μπόυ", συνεχίζει ακάθεκτη τις περιπέτειές της, με την κυκλοφορία του περιοδικού "ΑΓΡΙΑ ΔΥΣΗ" Νο2. Τα περιεχόμενα του νέου τεύχους είναι:

-Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ - Η νέα υπέροχη νουβέλα των παιδιών του νόμου από τον Κωνσταντίνο Ρωμοσιό, σε εικονογράφηση του Κώστα Φραγκιαδάκη

-Ένα σπάνιο, δυσεύρετο western διήγημα (από τη δεκαετία του '60) του αξεπέραστου Γιώργου Μαρμαρίδη.
-Η οχτασέλιδη συνέχεια του αξιολογότατου ελληνικού, ποδοσφαιρικού comic «Μάκης Ροδίτης», σε σενάριο και σχέδιο του Νίκου Νικολαϊδη.

-Έγχρωμα πορτρέτα Τζίμ Άνταμς και Ντιάνα Μόρισον δια χειρός του καλλιτέχνη/δημιουργού Κων. Πίππη.


- Δώρο στους 50 πρώτους, μια συλλεκτική καρτολίνα!


Γιώργος Θεμελής- Runners High

                                                          του Σταμάτη Μαμούτου 

Πριν από μερικούς μήνες ένας παλιός φίλος με παρότρυνε να διαβάσω άμεσα το μυθιστόρημα «Runners High» του Γιώργου Θεμελή. Η αλήθεια είναι ότι αρχικά ένιωσα έκπληξη με αυτή του την πρωτοβουλία. Γνώριζα ότι διαθέτει καλό κριτήριο σε ό,τι αφορά  την μουσική σκηνή του ευρύτερου ακραίου ήχου. Δεν θυμόμουν, όμως, στα εικοσιπέντε χρόνια που τον γνωρίζω, να σχετίζεται με την λογοτεχνία του φανταστικού. Επιπλέον, η όχι καλή μου σχέση με τις εν λόγω εκδόσεις αποτέλεσε ένα ακόμη στοιχείο το οποίο με έκανε επιφυλακτικό. Όταν, όμως, αποφάσισα να διαβάσω το «Runners High» κατάλαβα γιατί έπρεπε να δώσω σε αυτό το βιβλίο την πρέπουσα σημασία.


Το βιβλίο του Γιώργου Θεμελή αποτελεί ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, που χωρίς να διαθέτει υφολογικά γνωρίσματα τα οποία θα με βοηθούσαν να το κατατάξω εύκολα σε κάποια από τις λογοτεχνικές κατηγορίες του φανταστικού, δεν θα ήταν λάθος να χαρακτήριζα ως ένα έργο που αντλεί κυρίως επιρροές από τον χώρο της cyberpunk επιστημονικής φαντασίας. Με αφηγηματική ένταση, με ενδιαφέροντες χαρακτήρες -ιδίως για όσους αρεσκόμαστε στην rock και heavy metal μουσική- και με ζωντανούς διαλόγους, το «Runners High» δικαιούται αναμφίβολα μια θέση ανάμεσα στα καλύτερα ελληνικά βιβλία επιστημονικής φαντασίας που έχουν κυκλοφορήσει.  

Η υπόθεση διαδραματίζεται στις μελλοντικές Η.Π.Α όπου η οικονομική κεφαλαιοκρατική ελίτ, αντλώντας συμμάχους εντός ενός κοινωνικού φάσματος το οποίο περιλαμβάνει από πολιτικούς φορείς μέχρι ανθρώπους της μαφίας, καταφέρνει να προβάλει ως κεντρικό πολιτικό αίτημα τον διαμελισμό της χώρας σε ανεξάρτητα πολιτειακά μπλοκ. Κατά διαβολική σύμπτωση ένα σκεύασμα που χρησιμοποιείται πειραματικά σε ναρκομανείς έρχεται στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων. Κάποιοι Αμερικανοί πολιτικοί που αντιστέκονται στην οικονομική ελίτ θέλουν να ανακαλύψουν τι κρύβει η εταιρία παραγωγής του εν λόγω σκευάσματος, γιατί πιστεύουν ότι η αποκάλυψή τους θα αποτρέψει τον διαμελισμό της χώρας. 

Γραφεία πολυεθνικών εταιριών, κτίρια της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, βίλες εκατομμυριούχων που διψούν για περισσότερη πολιτική εξουσία, στέκια μηχανόβιων, rock bars, καταγώγια που προσφέρουν στριπτίζ show και πολλά ακόμη σημεία της αμερικανικής καθημερινότητας ζωντανεύουν θαυμαστά, αποτελώντας τα λογοτεχνικά σκηνικά που στήνει ο Θεμελής προκειμένου να παρουσιάσει το εξαιρετικό του μυθιστόρημα. Ένα από τα δυνατά σημεία του «Runners High» αποτελεί η βαθύτατα αποκαλυπτική περιγραφή της «ανθρωποφαγικής» κουλτούρας που προκρίνει η ιδεολογία του αγοραίου φιλελευθερισμού στο πολιτικό και το οικονομικό πεδίο. Όποιος δεν έχει στην φαρέτρα του τις κατάλληλες πληροφορίες για να «τελειώσει» έναν συνάνθρωπό του, αν βρεθεί στο λάθος σημείο, πατιέται σαν μυρμήγκι, άνευ ηθικής ή άλλης αξιολόγησης. Ο συγγραφέας περιγράφει τον Λεβιάθαν του πρακτικού φιλελευθερισμού σα να είχε ζήσει εκ των έσω την ζωή ενός στελέχους πολυεθνικής εταιρίας. 


Το «Runners High» πέρα από ένα μυθιστόρημα που κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι το τέλος, αποδεικνύει για πολλοστή φορά πως η φαντασία είναι η νοητική δύναμη που μπορεί να συλλάβει την αλήθεια στην πιο διαυγή της διάσταση.
   
Σχόλια
 Ο GDanias είπε...
Πράγματι ένα βιβλίο απολαυστικά ροκ,'ντυμένο' με τύπου pulp fiction χαρακτήρες και κυρίως πολύ γέλιο
Σάββατο, 09 Σεπτεμβρίου, 2017
 
Ανώνυμος Ο Σταμάτης Μαμούτος είπε...
Επιχειρώ, διαρκώς, να τον πείσω να επανέλθει με νέο βιβλίο το συντομότερο..
Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου, 2017